Klik dong

Rabu, 19 September 2012

Syaikh Hamud Bin Abdullah at-Tuwaijiri (Salah Seorang Imam Dakwah Salafiyah Abad Ini)

Syaikh Hamud Bin Abdullah at-Tuwaijiri (Salah Seorang Imam Dakwah Salafiyah Abad Ini)
Nama dan Nasabnya

Beliau adalah Syaikh al-‘Allamah al-Muhaddits al-Faqih Hamud bin Abdullah bin Abdurrahman at-Tuwaijiri, dari Alu Jabbarah, pecahan dari kabilah ‘Anazah Arabiyah yang masyhur.

Kelahirannya

Beliau rahimallah dilahirkan pada tahun 1334 H di kota Majma’ah, ibukota Sudair, Saudi Arabia, dalam lingkungan keluarga yang dikenal dengan keilmuan dan keutamaan mereka.

Rihlah Ilmiah Dan Guru-Gurunya

Pada tahun 1342 H, beliau rahimallah mulai belajar dasar-dasar baca tulis dan al-Qur’an kepada syaikh Ahmad ash-Sha’igh. Sebelum usia 11 tahun, beliau telah hafal al-Qur’an.

Pada usia yang sangat dini beliau telah mempelajari ringkasan-ringkasan kitab-kitab ilmiah dalam bidang tauhid, hadits, fiqh, fara’idh dan nahwu.

Diantara kitab-kitab yang beliau pelajari di bawah bimbingan Syaikh Ahmad ash-Sha’igh adalah Ushuuluts Tsalaatsah oleh Syaikh al-Mujaddid Muhammad bin Abdul Wahhab.

Ketika mulai beranjak dewasa, beliau menghadiri halaqah Syaikh al-Faqih Abdullah bin Abdul Aziz al-‘Anqari, Qadhi Sudair. Beliau belajar kepada Syaikh al-Faqih Abdullah bin Abdul Aziz al-‘Anqari berbagai macam disiplin ilmu seperti tauhid, tafsir, hadits, fiqh, fara’idh, nahwu, sirah, tarikh, adab dan yang lainnya selama 25 tahun.

Di antara kitab-kitab yang beliau pelajari di bawah bimbingan Syaikh al-Faqih Abdullah bin Abdul Aziz al-‘Anqari adalah: Fathul Bari oleh ibnu Hajar, al-Mughni oleh ibnu Qudamah, Minhajus Sunnah, Dar-uTa’arudhil Aql wa Naql dan Fatawa Kubra; ketiganya karya Syaikhul Islam ibnu Taimiyah, Zadul Ma’ad oleh Ibnu Qayyim dan kitab-kitab Syaikhul Islam Ibnu Taimiyah dan para imam dakwah.

Beliau diberi ijazah sanad oleh Syaikh al-‘Anqari untuk kitab-kitab Shahih, Masanid dan Sunan, berikut kitab-kitab Syaikhul Islam ibnu Taimiyah, Ibnul Qayyim dan kitab-kitab fiqh Hanbali secara umum. Demikian juga seluruh riwayat Syaikh al-‘Anqari dari kitab-kitab atsbat.

Beliau juga belajar fiqh, fara’idh dan lughah (bahasa) kepada Syaikh Abdullah bin Muhammad bin Humaid ketika ia (syaikh Ibn Humaid) masih menjabat Qadhi Sudair.

Beliau berguru kepada Syaikh al-Allamah Muhammad bin Abdul Muhsin al-Khayyal, Qadhi Madinah, dalam bidang nahwu dan fara’idh.

Beliau juga belajar kepada Syaikh Sulaiman bin Hamdan, salah seorang qadhi Makkah, dan mendapat ijazah sanad dari Syaikh Sulaiman.

Jabatan Yang Pernah Dipegang

Pada tahun 1368 H beliau ditugaskan sebagai Qadhi Rahimah. Setengah tahun kemudian beliau dipindah ke Zulfi hingga tahun 1372 H. Kemudian beliau mengundurkan diri dari jabatan Qadhi.

Kehidupan Ilmiahnya

Beliau rahimallah memiliki kemauan yang sangat kuat dalam menuntut ilmu sehingga mencurahkan semua waktunya untuk itu. Beliau banyak menulis kitab-kitab yang bermanfaat bagi kaum muslimin. Beliau tekankan penulisan beliau kepada masalah-masalah terlarang yang banyak dilakukan oleh manusia, atau syubhat-syubhat di masyarakat dan perkara baru yang diada-adakan. Beliau jelaskan dengan dalil-dalil kuat dan argumen-argumen yang gamblang sehingga bisa diterima dan memberi manfaat yang besar kepada setiap pembaca tulisan beliau.

Sejak terbit matahari hingga Isya’ beliau isi waktu beliau dengan pembahasan ilmu dan menulis. Kadang setelah Isya’ beliau lanjutkan apa yang beliau mulai pada awal harinya. Adapun malam harinya beliau isi dengan tahajjud baik waktu menetap maupun dalam perjalanan.

Kegigihan Beliau Dalam Membela Sunnah

Beliau begitu gigih dalam meluruskan penyimpangan-penyimpangan orang yang menyeleweng dari jalan Alloh. Beliau bantah penyelewengan tersebut dengan pena sebagai pembelaan terhadap Sunnah Rasulullah Shallallahu ‘alaihi wasallam dan aqidah shahihah, aqidah ahli Sunnah wal Jama’ah, kadang-kadang beliau sebarkan bantahan-bantahan tersebut ke media cetak dalam dan luar negeri Saudi.

Sebagian diantara bantahan-bantahan beliau kepada pemikiran yang menyeleweng beliau paparkan kepada Syaikh Muhammad bin Ibrahim Alu Syaikh. Hal itu menjadikan Syaikh Muhammad bin Ibrahim begitu menghargai perjuangan beliau membantah pemikiran-pemikiran yang menyeleweng sehingga murid Syaikh Muhammad bin Ibrahim menyebutkan bahwa suatu saat Syaikh Hamud membacakan kepada Syaikh Muhammad bin Ibrahim sebuah bantahan Syaikh Hamud kepada ahli bid’ah.

Ketika Syaikh Hamud selesai membacakannya dan beranjak pergi maka Syaikh Muhammad bin Ibrahim berkata, “ Syaikh Hamud adalah seorang mujahid, semoga Alloh membalasnya dengan kebaikan.”

Kalimat yang agung dari Syaikh Muhammad bin Ibrahim ini senada dengan apa yang telah dikatakan oleh Syaikhul Islam Ibnu Taimiyah, “Orang yang membantah ahli bid’ah adalah seorang mujahid.” Sampai-sampai Yahya bin Yahya mengatakan, “Membela Sunnah lebih afdhal dibandingkan berjihad.” (Naqdhul Manthiq hal. 12 )

Murid-Muridnya

Di antara murid-murid beliau adalah ketujuh putranya: Syaikh Abdullah, Syaikh Muhammad, Syaikh Abdul Aziz, Syaikh Abdul Karim, Syaikh Shalih, Syaikh Ibrahim dan Syaikh Khalid, kemudian Syaikh Abdullah Ar-Rumi, Syaikh Abdullah bin Muhammad bin Hamud dan selain mereka.

Beliau memberi ijazah sanad kepada beberapa ulama, di antaranya: Syaikh Ismail al-Anshari, Syaikh Shalih bin Abdullah bin Humaid, Syaikh Abdul Aziz bin Ibrahim al-Qasim, Syaikh Rabi’ bin Hadi al-Madkhali, Syaikh Shalih bin Abdul Aziz Alu Syaikh, Syaikh Abdullah bin Abdur Rahman al-Firiwa’i dan yang lainnya.

Tulisan-Tulisannya

Tulisan-tulisan beliau mencapai lebih dari 50 tulisan, yaitu:
Ittihaful Jama’ah bima Ja’afil Fitan wal malahim wa Asyrathis Sa’ah, Ihtijaj bil Atsar ‘ala man Ankara al-Mahdi al-Muntazhar, Itsbatu Uluwwillah wa Mubayatuhu li Kahlqihi, Tuhfatu Ikhwan bima Ja’a fil Muwalati wal Mu’aadati wal Hubbi wal Bughdhi wal Hajran, Qaul Muharrar fil Amr bil Ma’ruf wa Nahyi ‘anil Munkar, Raddu ‘ala man abaha ar-Riba al-Jari fi Ba’dhil Bunuk, Taghlizhu Malam ‘ala Mutasarri’in fil Futya wa Taghyiril Ahkam, Idhah wa Tabyin lima Waqa’a fihil Aktsarun min Musyabahatil Musyrikin, Qashashul Uqubat wal ‘Ibar wal Mawa’izh, Idhahul Mahajjah fir Raddi ‘ala Shahibi Thanjah, Raddul Qawi ‘ala Rifa’I wal Majhul wal Ibnu Alawi wa Bayanu akhta’ihim fil Maulid Nabawi, Intishar ‘ala man Azraal Muhajirin wal Anshar, Sirajul Wahhaj ‘ala Abathil Ahmad Syalaby ‘anil Isra’ wal Mi’raj, Inkaru Takbir Jama’I wa Gahirihi, ittihafun Nubala’ bir Riwayah ‘anil A’lam Fudhala,’ Ijabah Jaliyyah ‘an As’ilah Kuwaitiyyah, I’lanun Nakir ‘alal Maftunin bit Tashwir, Iqamatul Burhan fir Raddi ‘ala man Ankara Khurujal Mahdi wa Dajjal wa Nuzulal Masih fi akhiri Zaman, Tahdzirul Ummah Islamiyah minal Muhdatsat Allati Da’at ilaiha Nadwatul Ahillah Kuwaitiyyah, Tahrimur Shuwar wa Raddu ‘ala man Abahahu, Tanbihul Ikhwan ‘alal Akhtha’ fi Khalqil Qur’an, Dala’il Wadhihat ‘ala Tahrimil Muskirat wal Muftirat, Dzail Shawa’iq li mahwil Abathil wal Makhariq, Raddul Jamil ‘ala Akhta’I Ibni Aqil, Raddu ‘alal Katibil Maftun, Raddu ‘ala man Ajaza Tahdzibal Lihyah, Raddul Qawim ‘alal Mujrimil Atsim, ar-Ru’ya, Sharimul Battar lil Ijhaz ‘ala man Khalafal Kitaba was Sunnata wal Aatsar, Sharimul Masyhur ala Ahli Tabarruji was Sufur, Shawa’iq Syadidah ‘ala Atba’il Haiahil Jadidah, Aqidatu Ahlil Iman fi Kahlqi Adam ‘ala Shuratir Rahman, Fathul Ma’bud fi Raddi ‘ala Ibni Mahmud, Fashlul Khithab fir Raddi ‘ala Abi Turab, Qaulul Baligh fit Tahdzir min Jama’ati Tabligh, Tanbihat ‘ala Risalatil Albani fish Shalat, Iqamatu Dalil ‘alal Man’I Minal Anasyid Mulahhanah wa Tamtsil, Syuhubul Marmiyyah li mahqil Ma’azif wal Mazamiri wa sairil Malahi bil Adillah Naqliyyah, Dala’ilul Atsar ‘ala Tahrimi Tamtsil bisy Syi’r, Tabri’atul Khalifah al-‘Adil wa Raddu ‘alal Mujadil bil Bathil, dan Risalah Badi’ah fir Raddi ‘ala Ahlil Majallatil Khali’ah.

Di samping Tulisan-tulisan diatas, beliau juga menulis Ta’liq (komentar/catatan kaki) yang banyak atas Musnad Ahmad yang dicetak dengan tahqiq Syaikh Ahmad Syakir, demikian juga Ta’liq atas Fathul Bari, dan beberapa komentar atas al-Mustadrak karya al-Hakim.

Banyak dari tulisan-tulisan beliau yang diberi pengantar oleh para ulama besar seperti Syaikh Muhammad bin ibrahim Alu Syaikh, Syaikh Abdullah bin Muhammad bin Humaid, Syaikh Abdul Aziz bin Abdullah bin Baz dan Syaikh Abdur Razzaq Afifi.

Hubungan Beliau Dengan Syaikh al-Albani

Beliau memiliki beberapa bantahan terhadap tulisan-tulisan Syaikh al-Albani dan terjadi beberapa perbedaan pendapat antara beliau dengan Syaikh al-Albani. Kendatipun demikian, tetap terjalin ukhuwwah imaniyyah antara beliau dengan Syaikh al-Albani sebagaimana dalam hubungan-hubungan yang baik antara keduanya, diantaranya:

ü Syaikh Hamud di dalam bantahannya kepada Syaikh al-Albani tetap berusaha menjaga kedudukan Syaikh al-Albani. Suatu misal ketika beliau sudah hampir mencetak bantahan beliau, tiba-tiba ada seorang yang simpati kepada Syaikh al-Albani datang kepada beliau memprotes terhadap beberapa kalimat dalam bantahan tersebut, maka seketika itu juga beliau menghapus kalimat-kalimat tersebut.

ü Ketika Syaikh al-albani mengunjungi tempat beliau di Riyadh pada tahun 1410 H, beliau begitu bersungguh-sungguh di dalam menjamu dan menghormati Syaikh al-Albani.

ü Di dalam bantahan beliau kepada Syaikh al-Albani, beliau banyak menyertakan pujian beliau kepada Syaikh al-Albani dalam kegigihannya membela Sunnah dan melawan bid’ah seperti pernyataan beliau, “Syaikh al-Albani sekarang adalah lambang dari Sunnah. Mencela beliau akan memudahkan cela pada Sunnah.” Pujian ini jelas hanya berlaku bagi para imam Ahli Sunnah, bukan kepada para gembong ahli bid’ah sebagaimana yang dikehendaki oleh para pencetus manhaj muwazanah! Demikianlah dua imam dakwah salafiyah ini mencontohkan salah satu gambaran yang hidup dari manhaj salaf dalam menjelaskan kesalahan diantara para ulama ahli Sunnah.


Sifat Dan Akhlaknya

Orang-orang yang mengenal beliau menyebutnya sebagai orang yang taqwa, shalih dan banyak beribadah. Beliau banyak bertahajjud, banyak tilawah Kitabullah, selalu berpaling dari hal-hal yang tidak memberi faedah dan manfaat.

Beliau tidak dijumpai kecuali dalam keadaan beribadah atau membahas ilmu. Beliau sangat jauh dari mencari ketenaran dan pengikut. Beliau adalah seorang yang berpenampilan wibawa, tenang, tawadhu’ dan berakhlak baik.

Beliau tidak suka menggantungkan diri dalam segala sesuatu kepada orang lain, meskipun orang tersebut adalah kerabat yang paling dekat. Putra-putra beliau mengatakan, “Syaikh Hamud tidak pernah meminta bantuan apa pun kepada seorang pun, walaupun di saat pisik beliau sudah lemah, beliau menyiapkan teh dan kopi seorang diri, meskipun putra-putranya begitu sangat melarangnya untuk melakukan hal itu demi kesehatannya.” Ketika bepergian, beliau yang melayani kebutuhan rekan-rekannya, meskipun usia beliau sudah lanjut dan meskipun rekan-rekan perjalanan beliau sangat menghormati beliau. Beliau siapkan makanan untuk mereka dan tetap beliau shalat malam sebagaimana biasanya, kemudian berbaring sejenak hingga waktu shubuh, kemudian beliau mempersiapkan air wudhu bagi rekan-rekan seperjalanannya.

Beliau menutupi kebutuhan kesehariannya dengan sebagian usaha dagang beliau yang diwakilkan kepada orang lain. Beliau dikenal zuhud terhadap dunia. Sebelum wafat, beliau serahkan semua kekayaan beliau -yang tidak begitu banyak- kepada putra tertuanya untuk dishadaqahkan semuanya.

Ketika wafat beliau tidak meninggalkan apa pun kecuali rumah tempat beliau tinggal bersama putra-putranya.

Wafatnya

Syaikh Hamud bin Abdullah at-Tuwaijiri wafat di Riyadh tanggal 5 Jumada Tsaniyah tahun 1413 H dan dimakamkan di pekuburan Nasim, Riyadh. Semoga Alloh meridhainya dan menempatkannya dalam keluasan jannah-Nya

Rujukan

Sirah al-Allamah Hamud bin Abdullah at-Tuwaijiri oleh Syaikh Abdullah bin Abdur Rahman


 

Tidak ada komentar: